انجیلاق

تابستان سال ۱۳۵۸ در حالیکه هنوز انقلاب اسلامی ایران یکساله نشده بود طلبه جوانی به روستای ما آمد خودش را نیکبخت  واز دوستان حاج آقای عابدینی معرفی کرد. ما که از علاقه مندان حاج آقا بودیم با آغوش باز ایشان را پذیرفتیم .صفا وصمیمیت .اخلاق حسنه .تقوا ی ایشان باعث گرمی جمع ما شده بود .ایشان بعنوان روحانی. محل مراجعات مردم بود  چهره بشاش ایشان باعث شده بود هرچه از اقامت ایشان میگذشت جوانان بیشتری جذب مسجد ومراسمهای مذهبی میشدند .دهه محرم آن سال با وجود حاج آقای نیکبخت متفاوت از دهه های گذشته بود . دوستی با ایشان به رفت وآمد خانوادگی تبدیل شد .مدتی از ایشان خبری نداشیم . تابستان سال ۶۱ در وضو خانه پادگان ابوذر در غرب کشور  هنگام وضو بصورت تصادفی  ایشان را دیدم .خیلی خوشحال شدم .از احوالات هم گفتیم وایشان از اشتغالش در ارتش جمهوری اسلامی گفت .چند سال بعد توسط دوست مشترکمان (نجفی ) در عقیدتی سیاسی ارتش پیدایش کردم چهره شکسته او نشان از کار وتلاش زیاد  حکایت میکرد. برای مراسمی به مسجد انجیلاق آمد تجدید دیدار شد . تا اینکه بعد از چند سال در دفتر محل کارم (آموزش وپرورش قزوین )مشغول بودم ایشان آمد شوکه شدم واز خوشحالی در پوست خودم نمی گنجیدم .گفت در لشکر ۱۶ زرهی مشغول خدمت است . مدتی که در قزوین بود بیشتر همدیگر را میدیدیم .بعد از انتقال به تهران فقط تماس تلفنی داشتیم .تا اینکه در سفر مکه از حاج آقای امینی خبر بیماری او را شنیدم خیلی متاسف شدم بهمراه حاج آقا امینی در مکه برایش دعا کردیم .حجه الاسلام والمسلمین نیکبخت عالمی وارسته .مهذب .والگویی برای همه بود . خبر درگذشت این عالم ربانی را از سایت های خبری شنیدم .روحش شاد یادش گرامی باد.

پیکر مرحوم حجه اسلام والمسلمین علی محمد نیکبخت جانشین عقیدتی سیاسی ارتش در تهران با شکوه خاصی تشیع وبرای خاک سپاری به شهر قم منتقل شد که پس از نماز بر پیکر آن مرحوم در حرم مطهر حضرت معصومه (س)در گلزار شهدای علی بن جعفر به خاک سپرده شد.

اینجانب فقدان این عزیز سفر کرده را به خانواده آن مرحوم تسلیت عرض نموده و غفران الهی را برایش آرزو دارم .